حکایت ما و تاریخمان

یادم می آید وقتی تازه فیلم300 اکران شده بود کلی بلوا شد وجلسه و  تحلیل و نقد و بد و بیراه و بیانیه و...بگذریم، اینش یادم است  که در یکی از این جلسات نقد و تحلیل یکی از منتقدان محترم می گفت که" امریکا دارد تاریخ سازی می کند برای خودش." ...

به نظرم ما هم اگرچه تاریخ داریم اما به همینش راضی نیستیم. نمونه اش همین مشاهیری که داریم ،و مشاهیری که داریم می سازیم.(از آدم هایی که نیستند آدم های دیگری می سازیم که به مذاقمان خوش بیاید و محبوب نسل جدید بشود و بتوانیم امروزی اش کنیم که برای جدیدی ها قابل استناد باشد)

خیلی وقت ها دلملن نمی خواهد واقعیت را باور کنیم چون به ما گفته اند چیزی که توی کتاب های درسی شماست واقعیت است. وقتی  می نویسیم که ویژگی غزل حافظ این است که عارفانه یا عاشقانه بودن آن به هم آمیخته ...وقتی می نویسیم دیوان حافظ  برای مردم ایران مقدس است ،تا جاییکه در خانه ی ایرانیان این کتاب کنار قرآن قرار می گیرد...وقتی تفال به حافظ را کنار استخاره به قرآن می گذاریم...وقتی اول و آخر هر نوشته ی علمی و عشقی و دینی  و رسمی و غیر رسمی مان یک بیت از حافظ می گذاریم...وقتی "قرآن ز بر بخوانی بر چارده روایت" را همه می دانیم...که می نویسیم"حافظ، حافظه ی ماست" ... وقتی می گوییم از جنس زمانه ی خود نبوده... که به درجات بالای سلوک رسیده وعارفش می خوانیم...

معلوم است که کسی که هنوز کتاب های درسی اش را به واسطه ی کنکوری بودنش از بر است،باور نمی کند که معشوق شاعر دوست داشتنی اش،نه تنها آسمانی نیست ، که زمینی هم نیست و در زمانه ی ما حتی زیر زمینی است!!!

همین می شود که سر کلاس فارسی استاد بیچاره کلی باید زور بزند که :"بابا جان "خط یار"برای معشوق مونث  به کار نمی رود و معنی شاهد ،معشوقه ی زیبا روی نیست و باور کنید که طفل چارده ساله هم که دل حافظ را برده،وصف معشوق مونث نیست و "گرد عارض خوبان" ، و "سبز پوشان خطت بر گرد لب"،همان پشت لب سبز شدن خودمانست که قطعا برای معشوق مونث به کار نمی رود... "و هزار تا چیز دیگر ... و آنها که تا به حال نشنیده اند انگار تمام دنیا روی سرشان خراب می شود که مگر می شود؟ حافظ،عارف است ،حافظ قرآن است.با کتابش استخاره می کنیم،مرد خداست ،معشوقش زمینی نیست اصلا! همین طوری که حرف نمی زنند و...

سعدی؟؟ ای بابا.سعدی مرد اخلاق است و حکمت و اخلاص و ... و خیلی های دیگر که  بت مان شده اند در عشقبازی با خدا!

حالا بیایید و جمعش کنید.مشاهیر ساخته ایم و از فرش برده ایمشان به عرش، یک معصوم تمام عیار ساخته ایم برای زمانه ی خودمان، کتابش را جلد کرده ایم و گذاشتیم کنار قرآن، به اینش فکر نکردیم که شاید بنده ی خدا کاری کرده باشد که در زمانه ی ما برای بدترین ها هم بد باشد(اگر چه در آن زمان خیلی هم عادی بوده).بعد هی بیاییم بگوییم تاریخ را باید خواند،باید این تمدن رامطالعه کرد و مشاهیر را درک کرد...و باز هم به این فکر نمی کنیم که از توی همین مطالعات است که" تاریخ مذکر" در تمدنمان در می آید، که "نظر بازی" رو می شود،که "امرد خانه ها"سر بر می آورند،که هزار تا چیز دیگر در می آید که با کتاب های رسمی تاریخی و ادبی مان جورش در نمی آید... واتفاقا مظاهر فساد در ممالک استکباری است که کرده ایم توی بوق  وکرنا که آخرالزمان شده و...

حالا یکی بگوید :آیا ما تاریخ سازی نمی کنیم؟؟